Sinds haar puberteit is Simone Middel psychiatrisch patiënt en moet ze leven met de vooroordelen die dit stempel met zich meebrengt.

In haar autobiografie ‘Hoe het echt was’ beschrijft ze wat ze heeft meegemaakt tijdens haar zoektocht naar een normaal leven.

De strijd tegen haar psychische kwetsbaarheid lijkt een eeuwig terugkerend proces, net als de strijd met, en soms tegen, de hulpverlening. Aan de hand van haar verhaal geeft Simone een inkijkje in haar leven en tips en adviezen aan hulpverleners en naasten.

Tijdens de presentatie van haar boek wordt Simone geïnterviewd door Wil van der Laak en zal het eerste exemplaar uitgereikt worden. Vanaf 19.00 uur staat de koffie en thee klaar. Om 19.30 uur begint het officiële gedeelte. Na de boekpresentatie is er gelegenheid om met Simone in gesprek te gaan en om het boek te kopen en te laten signeren.

Interview in het Eindhovens Dagblad

Ad Adriaans  Laatste update: 18-11-19, 11:02 Bron: ED

Simone Middel uit Veldhoven: ‘Mijn leven is nog elke dag een strijd’

De afdruk van een zoen siert haar linkerpols. ,,Het is een tatoeage die ik in 2013 liet zetten. ‘Lief zijn voor mezelf’ betekent het, als beloning voor een jaar niet automutileren”, legt ze uit. Depressies, zelfbeschadiging, crisisopnames en therapieën lopen als een rode draad door haar leven. Het boek verhaalt over haar leven als psychiatrisch patiënt.

Diagnose

Op haar vijftiende kreeg ze de diagnose chronisch zwaar depressief. ,,Wat voor een ander een baaldag is, is voor mij een goede dag. Elke dag strijd ik tegen suïcidale gedachten. Ook goede periodes kosten mij energie”, schetst ze haar aandoening. Automutilatie voorkomt eigenlijk dat ze suïcidaal wordt. ,,Door mezelf te snijden, voel ik me beter. Ik weet inmiddels dat ik dat niet moet doen, maar het blijft lastig.”

Afgelopen zomer gebeurde het na een heftige gebeurtenis in de privésfeer opnieuw. ,,Dat is op dat moment het enige dat mij het gevoel geeft wat helpt.”

De talloze therapieën die ze volgde, krijgen gaandeweg effect. ,,Ik ben nu zo ver hersteld dat ik een acceptabel leven heb. Er zijn bij de hulpverlening fouten gemaakt, maar ik ben er nog wel dankzij de hulpverlening. Ik ben heel dankbaar dat ik door hen weet hoe ik in elkaar zit en hoe ik daarmee om kan gaan.”

Taboe

Ze schreef het boek niet alleen voor zichzelf. ,,Anderen kunnen er ook iets mee.” Met het uitbrengen van haar boek wil ze het taboe doorbreken op psychische kwetsbaarheid en herkenning oproepen bij lotgenoten. Vanuit haar ervaringen met de geestelijke gezondheidszorg, hulpverlening via de huisartsenpost en de crisisdienst schreef ze ook een hoofdstuk met verbeterpunten voor die instanties. ,,Al is er straks maar één hulpverlener die anders reageert dan ik heb meegemaakt.”

Het opschrijven van haar ervaringen was geen emotioneel proces. ,,Nu zeg ik: mijn leven is een strijd geweest, en dat is het nog steeds. Het boek zie ik als de afronding van het acceptatieproces.” De laatste zin van het boek luidt dan ook veelzeggend: ‘Ik ben oké’.

Dinsdag 19 november vertelt Middel tijdens Mensen van Veldhoven Live in theater De Schalm over haar aandoening. Haar boek presenteert ze op 3 december in Bibliotheek Veldhoven. Tussen 19.00 en 21.00 uur wordt zij hierover geïnterviewd, vindt de overhandiging van het eerste exemplaar plaats en signeert zij voor kopers. Vanaf 4 december is het te koop voor 17,50 euro bij bol.com en de boekhandel.

https://www.simonemiddel.com/

https://www.ed.nl/veldhoven/simone-middel-uit-veldhoven-mijn-leven-is-nog-elke-dag-een-strijd~ae25cde0/